Αναλώσιμα σώματα – o διάδοχος του Σαμαέλ-

αναλώσιμα-σώματα-εξώφυλλοΤο φουτουριστικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, «Αναλώσιμα Σώματα – Ο διάδοχος του Σαμαέλ» σας προσκαλεί να βυθιστείτε στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης, να γνωρίσετε τους κινδύνους και της δυνατότητες αυτής της… όχι και τόσο μακρινής τεχνολογίας.

ISBN: 978-6185123505

Σελίδες: 304
Εσωτερικό: Πολυτελής έκδοση με μαλακό εξώφυλλο, τυπωμένη σε σαμουά χαρτί.

«Το έτος 2000 ο Άρθουρ Τσερκόφσκι, Ρωσοαμερικανός νευροεπιστήμονας του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, είχε ξεκινήσει μια έρευνα επάνω σε νεκρούς ανθρώπους προσπαθώντας να προσδιορίσει την λειτουργία της κάθε σύναψης και του κάθε νευρώνα του εγκεφάλου. Σχέδιό του ήταν, έπειτα από την λεπτομερή χαρτογράφησή του, να μπορέσει να προσομοιώσει μέσω υπολογιστή έναν τέλεια διατηρημένο εγκέφαλο, τον οποίο εν συνεχεία θα τοποθετούσε σε ένα ρομποτοεϊδές σώμα. Έτσι ήλπιζε στην εύρεση της θεραπείας του θανάτου, δίνοντας τη δυνατότητα στον άνθρωπο να ζήσει για πάντα. 140 χρόνια αργότερα η έρευνά του έχει γίνει πραγματικότητα, και αθάνατα αυτόβουλα ρομπότ γίνονται ένα με τους θνητούς, μοιάζοντας ανθρώπινα και ζώντας φυσιολογικά μαζί τους. Όλα αυτά βέβαια όσο το επέτρεπε η εξουσία, έχοντας πρόσβαση μέσα στους εικονικούς εγκεφάλους τους, υποκινώντας τις σκέψεις και τις πράξεις σε κάθε ένα από αυτά. Η Αριάδνη, μητέρα και σύζυγος, γόνος πλούσιας οικογένειας, έπειτα από την αναγκαστική μετάβαση του άντρα της σε ρομπότ, έρχεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα πανέμορφα, αναλλοίωτα κατασκευάσματα, και ένα ατέρμονο κυνηγητό από την εξουσία, ξεκινά εναντίον της. Η γνωριμία της με τέσσερα ακόμη άτομα από διάφορες χώρες, έχοντας ανακαλύψει και εκείνοι την δυσωδία του συστήματος, καταλήγει σε μια μεγάλη περιπέτεια εκτός συνόρων, ξεπερνώντας όλοι τους τα εσκαμμένα της καθημερινότητας και των αντοχών τους. Κανενός το μυαλό όμως δεν μπορεί να φανταστεί ότι όλα αποτελούν ένα πέρα από κάθε λογική σατανικό σχέδιο, οργανωμένο από έναν και μόνο άνθρωπο…»

Αγοράστε το μέσω του αυτοματοποιημένου συστήματος πώλησης της ιστοσελίδας fylatos.com, προσθέτοντας το στο καλάθι ή με τηλεφωνική παραγγελία στο 2310-821622. Τα μεταφορικά είναι ΔΩΡΕΑΝ για όλη την Ελλάδα και για 62 χώρες του εξωτερικού.

new-logo-layered-flatten-1030x425

 

Χωρίς τίτλο

Σπίθας – ο δρακάκος με το ένα φτερό

 
cover

Περιγραφή:

Έχει ένα φτερό, δεν μπορεί να πετάξει

τα δρακάκια τον κοροιδεύουνε στη σχολική του τάξη.

Στις δραστηριότητες δεν τα καταφέρνει

και στα μαθήματα καλούς βαθμούς δεν παίρνει

Δεν είναι χαζούλης ούτε κουτός!

Είναι απλά ένας δρακάκος, διαφορετικός.

 

Συγγραφέας: Ασημίνα Μακρή

Εικονογράφηση- γραφιστική επιμέλεια: Χρήστος Παπούλιος

Εξώφυλλο: Μαλακό

Σελίδες: 28

Παιδική λογοτεχνία – Εικονογραφημένο

ISBN: 978-960-93-7425-5

Σπίθας – ο δρακάκος με το ένα φτερό (παιδικό βιβλίο)

«Έχω δει πολλούς να σπινθηρίζουν… είναι όμως οι Σπίθες εκείνες, της ψυχής οι λίγες, που ανάβουνε φωτιές»

Ο διαφορετικός δρακάκος που θα αλλάξει την ιστορία μιας ολόκληρης δρακοχώρας, κοντά σας – σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή!

coverDSC08811 (2)

Χωρίς τίτλο

Τελευταίο τσιγάρο…

kapnos_tsigarou1

Κάθισα αναπαυτικά στην θέση σου στον καναπέ, και πήρα ένα τσιγάρο. Το κοίταζα με φόβο, με ανασφάλεια, ώσπου… το άναψα.

Μέσα στον γκρίζο του καπνό πάντα έβλεπα εσένα… Τα μάτια σου, την μορφή σου. Πόσο όμορφος μα και άπιαστος ήσουν… Απολάμβανα να σε γεύομαι, να ποτίζεις τα ρούχα μου, το δέρμα μου, τα μαλλιά μου… Να καις τα χείλη μου.

Και σαν τον καπνό, με κάθε τζούρα που ρουφούσα, με γέμιζες πλασματική και εφήμερη ευτυχία.

Κάθε ρουφηξιά και δηλητήριο, κάθε εισπνοή – στέρηση οξυγόνου…

Μα επέμενα να σε καπνίζω.

Να κλείνω πόρτες και παράθυρα και να σε ανάβω, φοβούμενη μην ανοίξει η πόρτα και χαθείς. Όπως ο καπνός…

Τελειώνει το τσιγάρο και με πιάνει πανικός. Το υποσχέθηκα στον εαυτό μου – τελευταίο τσιγάρο!

Βλέπω την γόπα να σιγοκαίει και η απολαυστική μυρωδιά του γνώριμου καπνού να φεύγει. Να πλανιέται στον ασφυκτικό  χώρο του σπιτιού μας, μόνο η αποπνικτική καπνιά του καμένου χαρτιού μαζί με πίσσα…

Δεν άντεξα. Άνοιξα την πόρτα, βγήκα έξω πρώτη, πριν σε δω να φεύγεις… Να εξατμίζεσαι… Πριν ο ξένος καπνός σε καλύψει τελείως.

Και έξω πια, στον καθαρό αέρα, κατάλαβα πόσο με αρρώσταινε κάθε τσιγάρο που κάπνιζα τόσο καιρό. Στην φρεσκάδα του πρωινού ψιλόβροχου αντιλήφθηκα, την απαίσια μυρωδιά που είχα την τάση να αποκαλώ «ωραία συνήθεια».

«Τελευταίο τσιγάρο… Το υποσχέθηκα στον εαυτό μου» Μονολόγησα καθώς γύρισα την πλάτη μου και άρχισα να βαδίζω στο άγνωστο, πετώντας τα ρούχα μου και ξεπλένοντας το κορμί μου με τη βροχή.

Πέθαινα… Να ζήσω… -Έπαινος 2ου Διαγωνισμού Ηλεκτρονικού Διηγήματος ΕΟΔνΠ.

11156194_996273767049521_5762930898524085910_n

Έκλεισα τα μάτια μου και τα έσφιξα γερά, προσπαθώντας να διώξω ένα ακόμα κύμα πόνου που κατέκλυζε όλο μου το σώμα. Ένας δριμύς πόνος, που κάλυπτε κάθε τσούξιμο από τις τρυπημένες φλέβες στα χέρια μου, κάθε μωλωπισμένο μυ, από τις τεράστιες ενέσεις που είχαν καρφώσει στους γλουτούς μου. Τα πρώτα συμπτώματα της στέρησης από το αλκοόλ, σφυροκοπούσαν κάθε μου κύτταρο. Κοίταξα με τρόμο τα τρεμάμενα χέρια μου, που χτυπιόντουσαν χωρίς δικιά μου προτροπή στα λουριά του κρεβατιού μου…

Διαβάστε περισσότερα: Διακρίσεις σε διαγωνισμούς

Χωρίς τίτλο

Σαν πηγάδι η καρδιά…

1be603bfdafae7424e268dcb80da5b83_L

Δεν ήμουν ποτέ κακός, μήτε αδιάφορος. Μα κάθε φορά που οι καιροί άλλαζαν, όλο και κάτι άδειαζε από μέσα μου. Όπως εκείνο το παλιό πηγάδι, στην γειτονιά μου. Τι και αν κάποτε, γεμάτο, ξεδιψούσε τους κουρασμένους; Τα χρόνια το είχαν στερέψει, όπως και τα μάτια μου. Και οτιδήποτε πια έμοιαζε να μην έχει εικόνα. Έμαθα απλά να βλέπω και όχι να κοιτάζω πραγματικά, σαν τον διψασμένο, που έχει παραισθήσεις και φοβάται να τις εμπιστευτεί.

Μια νύχτα είδα την ψιλόλιγνη φιγούρα της να πλησιάζει. Την κοίταξα σαν έναν ακόμη άχρωμο πίνακα, χωρίς νόημα ή συναισθηματισμό. Φιγούρα άμορφη και σκιώδης. «Το όνομά μου είναι Ζωή» μου συστήθηκε. Μέσα στο βλέμμα της ξεδιπλωνόταν όλες οι υποσχέσεις που για χρόνια περίμενα να τηρηθούν. Και η καρδιά μου καιρό γεμάτη, ξεχείλισε και, σαν φρέαρ που αναβλύζει σταγόνες καυτές, έγιναν τα μάτια μου. Μέσα από τα δάκρυα μπορούσα να την δω πια, καθαρά. «Ζωντανός», απάντησα κλαίγοντας

.Χωρίς τίτλο

Η ολοκλήρωση έρχεται με την αποδοχή…

10174918_793480493995517_1834199063848343401_n
Δεν χρειάζεσαι κάποιον να σε ολοκληρώνει. Χρειάζεσαι μόνο κάποιον να σε δέχεται… ολοκληρωτικά…
Πόσο όμορφο συναίσθημα σου δημιουργεί η σιγουριά για τα αισθήματα που τρέφει κάποιος για σένα; Όταν ξέρεις, πως δεν είναι στην ζωή σου γιατί πιστεύει πως αν σ’ αλλάξει θα μπορέσεις να ταιριάξεις μαζί του, με τον κύκλο του, με τις συνήθειές του, αλλά είναι εδώ μόνο και μόνο, επειδή είσαι εσύ, και είναι πρόθυμος να δεχτεί όσες αλλαγές μπορείς να επιφέρεις εσύ, στην δική του ζωή… Τίποτα λιγότερο απ’ ότι σου αξίζει!!! Ποτέ και για κανέναν λόγο μην μπεις στην διαδικασία να αλλάξεις, έστω και ένα πραγματάκι στον χαρακτήρα σου για να αρέσεις σε κάποιον. Κάποια στιγμή, όταν ο έρωτας θα αρχίσει να ξεφτίζει, θα σε κουράζει να υποκρίνεσαι και τότε, όλα όσα έχτιζες πάνω σε ασταθή τραπουλόχαρτα θα γίνουν ένα μάτσο απο σκουπίδια… Συμβιβάσου με τα θέλω του άλλου, όχι τόσο που να πιεστείς.Συζήτησε και αγάπησε τον άλλο πρώτα για τον τρόπο που διαχειρίζεται τα ελαττώματά του και μετά για τα προτερήματα. Μόνο τότε θα είσαι σίγουρος ότι αγάπησες αληθινά!

Χωρίς τίτλο